Logo_AV_review

Reacties van deelnemers op de interactieve Scène en Theatervoorstelling

scene_logo

Roland Stavorinus:
(Regiodirecteur ’s Heeren Loo Zorggroep)

“Crossdynamic heet in het afgelopen jaar twee keer een indrukwekkende  theatervoorstelling laten zien. Deze theatervoorstelling geeft een inkijk in het leven van een gezin dat te maken heeft met leden die verstandelijk beperkt zijn. In dit geval gaat het om een autobiografisch verhaal van Erik Smid, die een dag uit het leven van zijn vader (licht verstandelijk beperkt), zijn moeder (verstandelijk beperkt) en zijn zusje en hem laat zien. Het effect op het publiek, dat voornamelijk bestond uit mensen die werken in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking is enorm.
De voorstelling zorgt er voor dat toeschouwers zich vooral realiseren dat begeleiding van gezinnen maatwerk is en geen gestandaardiseerde opgave. Dat verwondering en verbazing professionals verder kan helpen bij het begeleiden van gezinnen en empathie en dialoog de basis is. De kwetsbaarheid die Erik in zijn rol legt is een buitenkans voor professionals om te leren in de praktijk. De rollen die de andere leden van het theatergezelschap vervullen is van hoog niveau en levensecht.
1. Voorjaar 2016: Presentatie voor “Ik en mijn familie” een groot symposium dat ik het teken stond van de impact bij gezinnen en families wanneer deze te maken hebben met verstandelijk beperkte leden; kinderen of ouders. Dit symposium werd gehouden voor externe stakeholders (Kansplus, VGN, Inspectie, etc.) Crossdynamic heeft hier een groot deel van de plenaire bijeenkomst gevuld. Het resultaat was indrukwekkend.
2. Januari 2017: Presentie voor zorgconsulenten, screeners en diverse andere medewerkers die werkzaam zijn binnen ’s Heeren Loo. Eigenlijk was hier sprake van een herhaling van bovevstaande. Wederom was het resultaat indrukwekkend!”

Aldith Hunkar:

“Ik maakte dit jaar kennis met de voorstelling van Erik Smid tijdens de tweedaagse conferentie van ’s Heerenloo, waar ik dagvoorzitter was. Doel van de conferentie was onder andere om inzichtelijk te maken wat er speelt binnen de zorg sector en vooral wie de mensen zijn die zorg nodig hebben. Eriks indringende verhaal gaat over zijn jeugd in een gezin met drie verstandelijk gehandicapten. De vorm die hij kiest om zijn verhaal te vertellen had veel impact op de zaal; wat is “echt” en wat is “gespeeld”? Daarmee zet Erik zijn publiek op positieve wijze op het verkeerde been. Zijn voorstelling kreeg dan ook zeer veel positieve feedback, zoals:” 

“Indrukwekkend verhaal, zo had ik het nog niet eerder gehoord. De beelden van de acteurs maken scherp hoe pijnlijk de situatie thuis was. Mooi om op deze manier je verhaal te vertellen.”

“Heel indringend, bijzonder om dit op deze creatieve manier verbeeld te zien waardoor het voelbaar wordt. Een duidelijke boodschap.”

“Prachtig gekozen combinatie van spel en vertellen! Deze man heeft de samenleving iets te vertellen dat kan helpen bij de ethische vraagstukken waar wij soms zo mee worstelen. Zijn inkijkje was pijnlijk en mooi tegelijk!”

“Indrukwekkend, nooit bij stilgestaan dat je als mens zonder beperking zo tussen wal en schip kunt raken en dat de maatschappij en het sociaal domein geen oog heeft voor mensen in deze situatie. De methode vragen stellen aan de gezinsleden voor duidelijkheid was goed.”


Heel interessant en verhelderend. Mooie, ogenschijnlijk eenvoudige manier om in beeld te brengen wat er kan gebeuren in een gezin met LVB ouders. Vooral het inzicht dat wat er niet gebeurt heel bepalend kan zijn voor de ontwikkeling van kinderen. We kijken vooral naar schadelijke dingen die wel gebeuren.
Anna Verhaaren

interactieve_scene_jan17


Oprecht, samen, ontroerend, mooi acteerwerk, diepgaand en complex en ook gewoon leuk. Mooi om vanuit verschillende invalshoeken (fysiek, emotioneel, cognitief, zingeving, etc.) het diepe effect op het hele mens zijn van het kind te ervaren.
Ramon de Groot


Leerzaam, aangrijpend, het inzicht hoe het voor het kind is, hoe ermee om te gaan en de rol van de hulpverlener/organisatie.
Miranda Veenstra


De voorstelling geeft een reëel beeld hoe het in een LVB gezin gaat, de mensen in de zaal worden echt meegenomen. Je leert kijken naar de vraag achter de vraag en om niet ergens wat van te vinden.
Sander Goosensen


Zo herkenbaar en leerzaam, goed gespeeld, dacht soms dat het echt was. Confronterend en ook pijnlijk dat het kind niet gezien wordt. Ik heb nu inzicht gekregen in dat waar het kind van LVB ouders zijn identiteit aan onttrekt, dat erkenning, prikkelen en aandacht geven (aan ieder in het gezin) heel belangrijk zijn en dat je stilstaat bij wat het kind doet (mantelzorg).
Carolien van de Mheen


Indrukwekkend en confronterend. Met name opnieuw bewustwording van dat wat de basishouding van de hulpverlener moet zijn: er zijn, aansluiten, aandacht hebben en luisteren.
Antoinette van Putte


Bijzonder en het ‘beeldende’ karakter is een mooie toevoeging t.o.v. het verhaal dat verteld wordt. Acteurs complimenten! Neem de interne schat van het kind niet weg, erken en zie deze, zie iedereen. 
M.C. de Kruif


Interessant, afwisselend, zet je aan het denken. Mooi om de theorie/tips meteen in de praktijk te zien en stil te staan bij de beleving, inzet en de rol van alle betrokkenen. 
Danielle Slot


Leerzaam, wake up call voor kind van LVB ouders. Dat ontwikkeling van het kind een keus is. Stap bij de ouders vandaan.
Jenny Vreugderkel


Ik werk met een grote groep gedragswetenschappers, maatschappelijk werkers, therapeuten, diagnostici, paramedici en medici in de dienstverlening aan mensen met een verstandelijke beperking. Onze ambitie is om dit vooral op de plek te doen waar wordt geleefd, gewerkt, geleerd etc. Hoog in het vaandel staat dat we naast de cliënt en verwanten staan en onderzoeken en doen wat nodig is in afstemming met hen waar het over gaat. Ik had over Erik gehoord en zag dat mensen waren geraakt omdat Eric een verhaal had vanuit zijn eigen perspectief, bij ons het zogeheten cliëntperspectief.

In een bijeenkomst met alle benoemde disciplines heeft Erik uitgebreid verteld over het opgroeien in een gezin als normaal begaafd kind bij verstandelijk beperkte ouders en zus en hoe hij de hulpverlening hierbij heeft ervaren. Ik vond het wel spannend omdat het kritische medewerkers zijn. Er werd in alle rust geluisterd en vervolgens konden er vragen gesteld worden aan Erik met daarbij de motivatie waarom je die vraag stelde. Door de vragen zag je dat het verhaal van Eric mensen raakte en dat dilemma’s (wanneer grijp je in, had je er willen zijn, vind je het goed dat je thuis bent blijven wonen of hadden we een andere plek voor je moeten zoeken, wat is het allerbelangrijkste voor je etc.) heel puur gedeeld werden. De kwetsbaarheid van het vak, de medewerkers kwam hier heel mooi op tafel. Er ontstonden mooie gesprekken. Ook leverde Erik handvatten aan die bruikbaar zijn voor de medewerkers.

Hierna heb ik Erik nogmaals zijn verhaal horen vertellen. Dit voor managers, en medewerkers betrokken bij de start/⁠intake van de dienstverlening. Het verhaal werd ondersteund door toneelspel waar interactiviteit mogelijk was. De beelden die we zagen troffen ons ook. Het besef dat we binnenkomen bij de ander en met aanbod komen ipv daadwerkelijk kennis maken, onderzoeken, tijd nemen etc.

Kortom, het verhaal van Erik, de werkvormen die hij gebruikt raken je en zijn eye-⁠openers voor medewerkers. Dit wordt nog versterkt door de tomeloze energie en positiviteit van Erik zelf!

Met vriendelijke groet,
Hester de Graaf
Manager ’s Heeren Loo – Advisium